Bieganie jest doskonałą formą treningu aerobowego. Taki wysyłek może znacząco poprawić kondycję nie tylko ciała, lecz także ducha. Bieganie przynosi naszemu organizmowi szereg korzyści: zmniejsza stres, zwiększa zdolność koncentracji, wzmacnia układ krążenia, pozytywnie wpływa na kondycję serca, poprawia wydolność tlenową, pomaga łagodzić symptomy depresji, a nawet zmniejsza ryzyko przedwczesnej śmierci. Wielu badaczy wyznaje, że ludzkie ciało zostało wręcz stworzone do biegania, a statyczny tryb życia tylko nam szkodzi. Bieganie to najłatwiej dostępna forma ćwiczeń wytrzymałościowych, do których nie potrzebujemy właściwie żadnego sprzętu – tak naprawdę wystarczą nam tylko dobre buty. Jednak podobnie jak w przypadku innych dyscyplin, jeśli do tej pory nie biegaliśmy, powinniśmy na początek stopniowo przyzwyczaić nasze ciało do zwiększonego wysiłku fizycznego. W przeciwnym razie możemy szybko narazić się na bolesną kontuzję. Jakie urazy ortopedyczne najczęściej przytrafiają się początkującym biegaczom?
Urazy ścięgna Achillesa to zdecydowanie najczęstsza kontuzja początkujących biegaczy. Ścięgno piętowe jest zbudowane z tkanki łącznej właściwej zbitej. Łączy dwa mięśnie łydki z kością pięty i jest odpowiedzialne za przenoszenie siły z mięśni podudzia na zgięcie podeszwowe stopy. Pomimo tego, że ścięgno Achillesa jest największym i najmocniejszym ścięgnem w ciele człowieka, w trakcie biegania jest ono narażone na różne typy uszkodzeń. Urazom sprzyjają osłabione i nierozciągnięte mięśnie podudzia oraz niewytrenowane mięśnie goleni. Kontuzje ścięgna Achillesa u biegaczy wynikają ze zbyt dużych przeciążeń – siły oddziałujące na tkankę podczas biegania mogą nawet dziesięciokrotnie przekraczać masę ciała sportowca. Przyczynami kontuzji może być także trenowanie w nieodpowiednich butach, niewłaściwa rozgrzewka (lub jej zupełny brak), zła technika biegania oraz brak regeneracji po skończonym ćwiczeniu.
Osoby rozpoczynające swoją przygodę z bieganiem narażone są na kontuzję zwaną zespołem bólu przedniej części stawu kolanowego, potocznie nazywaną kolanem biegacza. To dość często występująca dolegliwość związana z przeciążeniem przedniej części kolana. Przeciążany staw kolanowy ulega licznym mikrourazom, które sumują się w czasie i mogą prowadzić do poważniejszych problemów. Typowym objawem jest ból w przedniej lub bocznej części kolana nasilający się podczas ćwiczeń. Ortopedzi specjalizujący się w medycynie sportowej są zgodni, że przyczyną są w tym przypadku zbyt intensywne treningi.
To jedna z poważniejszych kontuzji przytrafiających się biegaczom. Najczęściej dotyczy osób pokonujących duże dystanse, np. maratony. Ryzyko wystąpienia złamania zmęczeniowego zwiększa się z każdym przebiegniętym kilometrem. Na urazy szczególnie narażone są osoby z zaburzeniami mineralizacji kości (np. biegacze cierpiący na choroby endokrynologiczne). Jeśli dopiero rozpoczynamy bieganie długodystansowe, musimy odpowiednio rozplanować plan treningowy. Przygotowanie do maratonu powinno trwać nie krócej niż dwa miesiące. W tym czasie pracujemy nad kondycją poszczególnych partii ciała i trzymamy się odpowiedniej diety. Przebiegnięcie 42 kilometrów po raz pierwszy to nie lada wyczyn, dlatego nie podejmujmy tego wyzwania zbyt pochopnie. Pamiętaj, że trening musi być dostosowany do twoich możliwości: nie przemęczaj się i nie narzucaj sobie za dużo szczególnie w pierwszych tygodniach przygotowania.